Funkcjonariusz publiczny.html



Funkcjonariuszem publicznym w brzmieniu art. 115. § 13. polskiego Kodeksu Karnego^[1] jest:

• Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,
• poseł, senator, radny,
• poseł do Parlamentu Europejskiego,
• sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca , osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,
• osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,
• osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,
• osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,
• funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej,
• osoba pełniąca czynną służbę wojskową.
• lekarz udzielający świadczeń w ramach pomocy doraźnej^[2]

Ponadto (zgodnie z nowelizacją ustawy o systemie oświaty i Karty Nauczyciela) od maja 2007 roku, tytuł funkcjonariusza publicznego przysługuje nauczycielom placówek publicznych.

edytuj Zobacz też

• osoba publiczna

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny