Postępowanie karne.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Postępowanie karne (proces karny) - zespół norm prawnych regulujących działalność zmierzającą do realizacji prawa karnego materialnego. Jego głównym celem jest ustalenie, czy zaistniał czyn zabroniony mający postać przestępstwa, a następnie wykrycie jego sprawcy i pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej.

Normy postępowania karnego określają prawa i obowiązki organów procesowych (sądu, prokuratora - w postępowaniu przygotowawczym), stron i innych uczestników tego postępowania oraz warunki i formy ich działania, które muszą mieć określoną formę zawierającą się w ramach określanych przez ustawę.

Spis treści

edytuj Akty prawne regulujące postępowanie karne (źródła prawa)

  • kodeks postępowania karnego wraz z przepisami wprowadzającymi (ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Dz. U. Nr 89, poz. 556),
  • konstytucji RP - zawarte są tu podstawowe zasady procesowe, takie jak: prawo do obrony (art. 42 ust. 2), domniemanie niewinności (art. 42 ust. 3), jawność procesu (art. 45), dwuinstancyjność postępowania sądowego (art. 176 ust. 1),
  • ratyfikowane umowy międzynarodowe,
  • przepisy ustrojowe, określające organizację sądów, prokuratury, adwokatury, radców prawnych, organów ścigania,
  • przepisy kodeksu postępowania cywilnego w zakresie określonym przez kodeks postępowania karnego (art. 70, 89, 292 § 1 k.p.k.),
  • akty wykonawcze (rozporządzenia wydane na podstawie delegacji zamieszczonych w kodeksie postępowania karnego).

Ponadto przepisy kodeksu postępowania karnego stosuje się także:

  • w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,
  • w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (w postępowaniu tym przepisy kodeksu postępowania karnego stosuje się tylko wtedy, gdy przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenie tak stanowią),
  • w postępowaniu w sprawach nieletnich
  • w postępowaniu przed Trybunałem Stanu
  • w postępowaniu lustracyjnym
  • w postępowaniu cywilnym, na podstawie art. 163 § 2 k.p.c., w razie zarządzenia przymusowego sprowadzania lub aresztowania

edytuj Naczelne zasady w postępowaniu karnym

  • zasada prawdy materialnej (obiektywnej) - zgodnie z tą zasadą wszelkie rozstrzygnięcia organów procesowych powinny być oparte na prawdziwych ustaleniach faktycznych
  • zasada swobodnej oceny dowodów
  • zasada obiektywizmu
  • zasada bezpośredniości
  • zasada skargowości - postępowanie wszczynane jest na żądanie uprawnionego oskarżyciela
  • zasada kontradyktoryjności
  • zasada legalizmu
  • zasada domniemania niewinności - oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem
  • zasada jawności - sentencja wyroku, oraz, co do zasady, rozprawa, są jawne
  • zasada in dubio pro reo - wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego
  • zasada prawa do obrony

edytuj Podział postępowania karnego

Wyróżnia się postępowanie karne:

  • zwyczajne
  • szczególne:
    • postępowanie uproszczone (art. 468-484 k.p.k.),
    • postępowanie w sprawach z oskarżenia prywatnego (art. 485-499 k.p.k.),
    • postępowanie nakazowe (art. 500-507 k.p.k.),
    • postępowanie przyspieszone (tzw. sądy 24-godzinne)

Oprócz postępowania głównego można wyróżnić takie postępowania jak:

  • p. zabezpieczające (np. zabezpieczenie majątkowe),
  • p. w przedmiocie odtworzenia akt w razie ich zniszczenia lub zagubienia,
  • p. ekstradycyjne o wydanie sprawcy przestępstwa przebywającego za granicą,
  • p. o odszkodowanie za niesłuszne skazanie i oczywiście niesłuszne tymczasowe aresztowanie,
  • p. w kwestii odpowiedzialności cywilnej w postaci procesu adhezyjnego (powództwo cywilne) lub zasądzenie odszkodowania z urzędu;
  • p. incydentalne (tzw. wpadkowe), które powstają w ramach procesu zasadniczego, a których przedmiotem są sprawy uboczne (nie dotyczące istoty sprawy)

edytuj Zobacz też

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawniczych.

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.