Relacje zagraniczne Unii Europejskiej



Unia Europejska

Ten artykuł jest częścią serii o : Relacjach zewnętrznych Unii Europejskiej

Polityka zagraniczna w strukturze filarowej UE Pierwszy filar Unii Europejskiej Komisarz ds. stosunków zewnętrznych Benita Ferrero-Waldner Komisarz ds. pomocy rozwojowej i humanitarnej Louis Michel Komisarz ds. rozszerzenia Olli Rehn Reprezentacje Komisji Europejskiej w krajach trzecich Drugi filar Unii Europejskiej Rada Unii Europejskiej ds. ogólnych i stosunków zewnętrznych Wysoki Przedstawiciel Javier Solana Stosunki z państwami europejskimi Oficjalni kandydaci Chorwacja • Turcja • Macedonia Proces stabilizacji i stowarzyszenia Bośnia i Hercegowina • Czarnogóra • Serbia • Albania EFTA / EOG Szwajcaria • Norwegia • Islandia • Liechtenstein Europejska Polityka Sąsiedztwa Partnerstwo Wschodnie Mołdawia • Azerbejdżan • Armenia • Ukraina • Gruzja Unia dla Śródziemnomorza Izrael • Maroko Wymiar Północny Stosunki z koloniami i obszarami zamorskimi państw członkowskich Grenlandia • Wyspy Owcze Nowa Kaledonia • Polinezja Francuska • Majotta • Wallis i Futuna • Saint-Pierre i Miquelon Bermudy • Anguilla • Turks i Caicos • Wyspy Dziewicze • Kajmany • Montserrat • Pitcairn • Święta Helena • Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego Antyle Holenderskie Główne kierunki polityki zagranicznej Unii Państwa AKP Republika Zielonego Przylądka • RPA Rosja Wspólna Przestrzeń Unia Europejska- Rosja Relacje transatlantyckie USA • Kanada Azja i Pacyfik Chiny • Indie • Australia • Nowa Zelandia • Japonia • Iran Relacje latynoamerykańskie Brazylia • Chile • Argentyna Stolica Apostolska / Watykan Współpraca z organizacjami międzynarodowymi NATO a Unia Europejska Unia Zachodnioeuropejska a Unia Europejska ONZ a Unia Europejska Tematy powiązane: Polityka bezpieczeństwa • ESDP • Misje ESDP • Eurosfera • CARDS • TACIS • MEDA • TAIEX

edytuj Historia

• Europejska Współpraca Polityczna

edytuj Obszary współpracy

Stosunki zewnętrzne UE obejmują trzy obszary relacji z krajami trzecimi:

• stosunki handlowe,
• współpracę z krajami słabo rozwiniętymi,
• politykę zagraniczną i bezpieczeństwo.

Wysoki Przedstawiciel ds WPZIB UE

edytuj Cele

Celem polityki zagranicznej Unii Europejskiej jest umocnienie pokoju i bezpieczeństwa, troska o zrównoważony rozwój, solidarność i szacunek między narodami, eliminowanie ubóstwa, ochrona praw człowieka i poszanowanie Karty Narodów Zjednoczonych^[1].

edytuj Unia Europejska w organizacjach międzynarodowych

Członkostwo w organizacjach międzynarodowych^[2]:

• jako Unia: Kwartet Bliskowschodni, Stowarzyszenie Azji Południowej na Rzecz Współpracy Regionalnej, G8 (dodatkowa reprezentacja)
• jako Wspólnota Europejska: ASEAN (dialog), Forum Regionalne ASEAN (dialog) ^[3], Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwoju, Organizacja Państw Amerykańskich (obserwator), OECD, Światowa Organizacja Handlu
• Komisja Europejska: Grupa Australijska, Rada Państw Morza Bałtyckiego (obserwator), CERN, FAO, G-10, Grupa Dostawców Jądrowych (obserwator), ONZ (obserwator), Organizacja Współpracy Gospodarczej Państw Morza Czarnego (obserwator), Forum Południowego Pacyfiku (dialog), Komitet Zanggera (obserwator) ^[4]
• Europejski Bank Centralny: Bank Rozrachunków Międzynarodowych , Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwoju (dialog)
• Europejski Bank Inwestycyjny: Zachodnioafrykański Bank Rozwoju

• Próba przystąpienia do Rady Europy.

edytuj Współpraca ONZ z UE

Zobacz więcej w osobnym artykule: ONZ a Unia Europejska.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej z Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z Organizacją Narodów Zjednoczonych.

edytuj Zewnętrzny wymiar wspólnej polityki handlowej

Jest realizowana od 1970 r., obejmuje zespół działań, których celem jest oddziaływanie na rozmiary, kierunki oraz strukturę obrotów handlowych z zagranicą. W sposób zasadniczy wpływa na kształt stosunków zewnętrznych UE.

Główne kierunki unijnej polityki zewnętrznej - polityka wobec najbliższych sąsiadów (kolor zielony) i polityka wobec byłych kolonii (kolor brązowy)

edytuj Europejski Obszar Gospodarczy

Zobacz więcej w osobnym artykule: Europejski Obszar Gospodarczy.

edytuj Europejska Polityka Sąsiedztwa

Zobacz więcej w osobnych artykułach: Europejska Polityka Sąsiedztwa, Partnerstwo Wschodnie.

edytuj Afryka, Karaiby i Pacyfik

Zobacz więcej w osobnym artykule: AKP.

edytuj Sankcje ekonomiczne

O zastosowaniu sankcji ekonomicznych decyduje Rada w ramach II filaru, podejmując jednomyślnie wspólne działanie lub wspólne stanowisko. Następnie, już w ramach I filaru, Rada większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji, podejmuje decyzje wykonawcze w postaci odpowiednich aktów prawa wspólnotowego^[5].

edytuj Zobacz też

• Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej
• Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa
• TACIS
• MEDA
• Proces barceloński

edytuj Przypisy

1. ↑ Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, "Polityka zagraniczna UE"
2. ↑ http://ec.europa.eu/world/index_en.htm
3. ↑ http://www.msz.gov.pl/Forum,Regionalne,ASEAN,,(ARF),8804.html
4. ↑ http://www.mg.gov.pl/GOSPODARKA/DKE/nieproliferacyjne.htm
5. ↑ Urząd Komitetu Integracji Europejskiej, "Polityka zagraniczna UE"

edytuj Linki zewnętrzne

• Przedstawicielstwa Unii Europejskiej w krajach będących członkami UE
• Przedstawicielstwa Unii Europejskiej w krajach nie będących członkami UE
• Sankcje ekonomiczne
• Na stronach Euro PAP
• Fundacja Europejskie Centrum Nowych Technologii i Innowacji Finansowych
• European Union @ United Nations (en)